Jazda konna mazowieckie - stadnina koni Kuclandia zaprasza!

HISTORIA LUDOWEGO KLUBU JEŹDZIECKIEGO "KUCLANDIA" 

Założycielami klubu są Ewa i Wacław Łobos. Pomysł na otwarcie klubu dla dzieci przyszedł im do głowy, kiedy stacjonowali w LKS Wolta w Żółwinie, jednak zarząd klubu nie był zainteresowany taką działalnością, więc 31 października 1989 roku zakupili we wsi Książenice koło Grodziska Mazowieckiego ponad 3,5 hektarowe gospodarstwo z zabudowaniami, które planowali przekształcić w ośrodek jeździecki.
Pony Klub Kuclandia (początkowo bez nazwy) oficjalnie rozpoczął swoją działalność 1 grudnia 1990 roku. Był to pierwszy w Polsce klub jeździecki nastawiony wyłącznie na szkolenie dzieci na kucach. Pierwszą jego siedzibą był obiekt TKKF w Podkowie Leśnej, który użyczał swojej stajni tworzącemu się klubowi. Pierwszym koniem, jakiego kupiono był 9-letni konik polski o imieniu Haust, który wyhodowany został w ZOO w Łodzi, a zakupiony z Zakładu Widowisk Cyrkowych w Julinku. Oficjalnie nazwę Pony Klub Kuclandia nadano podczas wigilii klubowej 22 grudnia 1990 roku.
W tym okresie załogę klubu stanowili Ewa i Wacław Łobos - instruktorzy, Ewa Descours – instruktorka oraz Anna Deszczyńska i Agnieszka Gajewska, które pomagały przy koniach.
Początkowo zainteresowanie taką formą działalności jeździeckiej nie było duże, a sporą grupę klientów stanowiła sekcja sportowa, która przeniosła się wraz z odchodzącą z „Wolty” Ewa Descours, jednak do dyspozycji mieli tylko trzy konie, więc prawdziwe treningi pozostawały jedynie w sferze marzeń.
W marcu 1991 roku klub miał w swojej stajni już 5 koni, do stawki dołączyły klacz Reda wyhodowana w SK Siary, wałach Orszak, oraz wałachy Kulis i Nabor wyhodowane w SK Racot. Przybyło również klientów i zaczęła się regularna praca w ośrodku, sekcja sportowa przygotowywała się do pierwszych w historii klubu zawodów, które odbyły się 17 marca 1991 r. Impreza odbyła się w Country Club Revita w Józefowie, gdzie przed założeniem Pony Klubu Kuclandia wiele lat pracowała Ewa Łobos. Pierwszą konkurencją, w jakiej wzięli udział wychowankowie klubu był test Caprilliego. Ekipę stanowiły 4 osoby pod trenerskim okiem Ewy Descours.
Dnia 30 marca 1991 r. zostało oficjalnie zatwierdzone nowe logo klubu, zaprojektowane przez Annę Deszczyńską.
Dnia 16 czerwca 1991 r. odbyły się pierwsze zawody w PK Kuclandia. Były to zawody towarzyskie, dotyczyły wyłącznie dzieci. Dopóki brak było nowej, własnej stajni, nie można było marzyć o organizacji poważniejszych zawodów. Jednak mimo prowizorycznych warunków zawody starano się zorganizować profesjonalnie, udało się nawet uruchomić radiowęzeł, przez który ogłaszano wyniki. W trakcie zawodów odbyły się konkursy, w których udział brały dzieci w wieku 6-8 lat, co było nowością w Polsce. Konkursy oczywiście odbywały się pod czujnym okiem instruktorów, którzy wspomagali dzieci w trudnych sytuacjach.
W sierpniu 1991 roku na walnym zebraniu szefostwa klubu podjęto decyzję o budowie w gospodarstwie w Książenicach krytej ujeżdżalni, która była na zimę bardziej potrzebna niż druga stajnia, tak więc zaczęto budowę niewielkiej hali, która jak na tamte czasy była ogromnym luksusem dostępnym tylko w największych ośrodkach jeździeckich.
W październiku 1991 stado koni, które posiadał klub liczyło już 7 sztuk, dokupiono karą klacz Finezja hc ze stadniny koni w Siarach oraz z Gładyszowa gniadego wałacha Nemira (który tak naprawdę nazywa się Purim, tylko w stadninie pomylono dokumenty hodowlane).
Dzień 11 listopada 1991 r. to kolejna ważna data w historii klubu, tego dnia odbył się pierwszy bieg Świętego Huberta. W zabawie wzięli udział zarówno dorośli, którzy tradycyjnie gonili „lisa” na polance oraz dzieci, dla których wymyślono lisa „chowanego”, czyli kitę schowaną wcześniej w lesie.
Data 16 listopada 1991 roku jest na pewno jedną z najważniejszych w historii Kuclandii: tego dnia klub przeprowadził się do Książenic. Udało się zdążyć przed zimą, pomimo tego, że dookoła stajni nadal trwały roboty budowlane, w środku było już wszystko gotowe na przyjęcie koni. Również kryta ujeżdżalnia (o wymiarach 15 x 18m ) była już gotowa i można było zacząć prowadzić normalną działalność. Dnia 24 listopada 1991 r. nastąpiło oficjalne otwarcie Pony Klubu Kuclandia. Przybyło na nie wiele osób związanych ze światem jeździeckim oraz wszyscy sympatycy i członkowie klubu.
Na początku 1992 roku stado koni w Kuclandii powiększyło się o wałacha Chwatko, a także o klacz Witoszę i wałacha Aryka, zostały sprzedane Kulis i Nabor. Pierwszy źrebak hodowli Pony Klubu Kuclandia przyszedł na świat 9 lutego: klacz Finezja urodziła ogierka, któremu nadano imię Farmer (Finezja, Margiel).  Wtedy też Kuclandia rozpoczęła nowy typ działalności – obsługę wycieczek szkolnych i innych grup zorganizowanych oraz przygotowano się do organizacji letnich obozów jeździeckich.
Wakacje 1992 roku przywitała Kuclandia zawodami dla dzieci (21 czerwca), startowano zarówno w skokach jak i ujeżdżeniu, ale były także cieszące się dużym zainteresowaniem konkursy zręcznościowo – szybkościowe dla najmłodszych.
Lato 1992 roku, to początki obozów jeździeckich na terenie klubu. Do dzisiaj jest to jedna z największych atrakcji, na którą jeźdźcy czekają przez cały rok. Odbyły się wtedy 3 turnusy, obozowicze spali w namiotach wojskowych ustawionych na łące za stajnią, każdy dwie godzinie dziennie spędzał na koniu, a także pracował w stajni i w kuchni. Zorganizowane były także zajęcia teoretyczne, a na koniec obozu egzaminy na odznaki klubowe: Brązowego, Srebrnego i Złotego Kucyka. Kadrę stanowili: Ewa i Wacław Łobos, Anna Zielińska, Ewa Rybaczuk oraz Agnieszka Gajewska.

W tym samym roku Pony Klub Kuclandia zaistniała na scenie hodowlanej: klacz Finezja zdobyła Złoty Medal na Krajowej Wystawie Zwierząt Hodowlanych na Warszawskim Służewcu, otrzymała 36 punktów na 40 możliwych.
Jesienią 1992 roku po raz drugi, tym razem przy znacznie większym zainteresowaniu, odbył się Hubertus dla dzieci. Jest to impreza, która do tej pory odbywa się w klubie i co roku gromadzi tłumy najmłodszych miłośników koni. Tydzień po zabawie dla dzieci zorganizowano tradycyjnego Hubertusa dla grupy sportowej i instruktorów. Impreza rozpoczęła się od biegu terenowego z przeszkodami, a zakończyła ogniskiem i ciepłą herbatą.
Dnia 3 kwietnia 1993 roku odbyło się zebranie założycielskie Klubu Jeździeckiego „Kuclandia”, który w odróżnieniu od firmy Pony Klub Kuclandia miał być formacją rozwijająca działalność sportową i skupiającą stałych klientów. Na tym zebraniu nie wybrano jeszcze zarządu, chodziło jedynie o sprawdzenie, czy klienci będą zainteresowani taką działalnością oraz zapoznanie ich z planami rozwoju Pony Klubu.
Nowo powstały Klub Jeździecki Kuclandia zaprezentował się pierwszy raz na zawodach 1 maja 1993 roku w Paszkowie. Wtedy tez wydzielono jeden z pierwszych oddzielnych konkursów dla kuców.
Latem 1993 roku, poza obozami, zorganizowano po raz pierwszy kilkudniowy rajd po Puszczy Bolimowskiej dla jeźdźców zaawansowanych. Dzienna trasa to ok. 36-38 km po różnych nawierzchniach, przejścia przez rzeki, zwiedzanie zabytków (między innymi Pałac w Radziejowicach). Uczestnicy rajdu spali pod gołym niebem albo w zaprzyjaźnionych gospodarstwach na sianie.

W sierpniu 1993 r. Kuclandia po raz kolejny wystawiła na Krajowej Wystawie Zwierząt Hodowlanych swojego konia, tym razem była to klacz Witosza hc, po raz drugi zdobywając złoty medal.
Pod koniec 1993 roku zakupiono dwa nowe konie z Białorusi. Oba rasy łotewskiej : Dombaj (Draugs – Madara), oraz Pafos (Probieg – Fasada).
W styczniu 1994 roku, na mocy umowy z Januszem Lawinem przyjechał do Książenic ogier Nandy Man rasy Niemiecki Kuc Wierzchowy. Miał być trenowany pod okiem trenerki Ewy Łobos oraz udostępniany jako reproduktor. Wtedy też w stajni pojawił się pierwszy koń w pensjonacie i zaczęto myśleć o rozszerzeniu tej formy działalności.
W kwietniu 1994 roku działalność rozpoczęła grupa woltyżerska pod okiem Anny Deszczyńskiej, a także rozpoczęto zajęcia z hipoterapii, które prowadziła Jagoda Maźnicka z klubu Revita, (w klubie nikt nie posiadał uprawnień do prowadzenia zajęć z niepełnosprawnymi). Wtedy też członek KJ Kuclandia Jarosław Łobos wystartował po raz pierwszy w historii klubu w rajdzie długodystansowym w Podkowie Leśnej, rajd ukończył ze srebrnym medalem.
Dzień 4 czerwca 1994 roku był ukoronowaniem ciężkiej pracy z kucami w KJ Kuclandia: podczas odbywających się po raz pierwszy od II Wojny Światowej na Warszawskiej Legii CSIO zawodnicy sekcji sportowej wystąpili z pokazem skoków kuców. Pomysł spodobał się organizatorom, więc w kolejnych latach planowane były już zawody dla kuców z całej Polski. Po tym występie w dwumiesięczniku „Koń Polski” opublikowano artykuł, w którym chwalono KJ Kuclandia za propagowanie jazdy na kucach.( „Koń Polski” Rok XXIX Nr 3 (130) 1994)
W sierpniu 1994 roku po raz trzeci konie z KJ Kuclandia zostały wystawione na Krajowej Wystawie Zwierząt Hodowlanych. Ogier Nandy Man otrzymał po 10 punktów w każdej kategorii i zdobył złoty medal.
Kolejną ważną imprezą były Mistrzostwa Polski w Ujeżdżeniu, które dnia 18 września 1994 roku odbyły się w „Aromerze” w Józefinie. Kuce z KJ Kuclandia i ich jeźdźcy w przerwie między konkursami prezentowali kadryla na czworoboku konkursowym.

W lipcu 1996 roku KJ Kuclandia wystawił swoją ekipę na najważniejsze do tej pory zawody kuców w Polsce: I Nieoficjalne Mistrzostwa Polski Kuców w Skokach, szeroko komentowane w tamtym czasie w prasie jeździeckiej („Kon Polski” nr 9/96, „Gazeta Wyborcza” z dnia 15 lipca 1996, „Konie i rumaki” nr 14/96). W sierpniu ogier Talizman został pokazany na Krajowej Wystawie Zwierząt Hodowlanych, zdobywając tradycyjnie już złoty medal.
Kolejne lata historii klubu to aktywne uczestnictwo w zawodach ogólnopolskich i regionalnych w ujeżdżeniu i skokach oraz organizacja zawodów na terenie klubu. Wychowankowie klubu zaczęli wyrabiać sobie nazwiska i pozycje w świecie jeździeckim. Marika Antolak, Beata Stremler, Katarzyna Uniejewska czy Julia Zawada mają na swoim koncie wiele tytułów mistrzowskich (Marika Antolak Mistrzyni Polski w WKKW Kuców 1998r, Katarzyna Uniejewska Mistrzyni Polski w skokach kuców, Mistrzyni Polski Szkół Wyższych 2007, Julia Zawada Mistrzyni Polski Juniorów 2005r). W 2004 roku ogier Dagon pod Ewą Olkuśnik zdobył 3 miejsce w Mistrzostwach Polski Młodych Koni kategoria 6 latków.

Opracowano na podstawie Kroniki LKJ Kuclandia (Deszczyńska 1996)

Żródło: Praca inżynierska Ewy Łobockiej pod kierownictwem prof. dr hab. Szczepana Chrzanowskiego